isla negra (siyah ada)
karanlık bir yolda,
yüreğinin kıyısına açılıyor yara
carlos gardel çalımlayan bir tangoyu
eze eze mırıldanıyor taş plakta
Başka saatlere ait olsak da
namlunun ucundan çıkan mermi gibi
buluyor özlem gerçek sahibini
bilmediğim dillerde şarkılar duydukça
kanadımın ucuyla esintimi yolluyorum
bulutların üzerine basarken,
hayretle çiğneyip geçerken and dağlarında
aklımda bu devrimin yanmayan ateşi
gözlerinin neşesi
ve sen varsın uzakta, yanımda
insanlar biriktiriyorum sana
atlarına elma veriyor,
el sıkarken yalnızca bir kez
öperek mimliyorum yanaklarından
hiçbirinin haberi yok senden
her biri keskin bir koku olacak sonra
ben anlattıkça içine çekeceksin nasılsa
aynı beyaz tirandilin ayrı iki ucuyuz
ben güney sen kuzey
ne kadar uzaksa baktığında dünyadan
ya da ne kadar da yakınsa yıldızdan
bizde öyle uzakken yakın
oysa hançerin kınına ihaneti sayılmalı
kutuplardan soğuk volkanlardan sıcak
yakınken uzak olmak
ver elini senin düşlerine
bordalasın bu kıta
aganta burina burinata!
özlemin büyük zaferini ancak
denizden korkan pablo kaptan anlayacak